Sharing is caring

Alle zorgmedewerkers hebben je hulp nodig

Zorgmedewerkers staan vandaag in de vuurlinie van de coronastrijd. Dat verdient absoluut een groot applaus. Maar als we willen dat zij blijven doorgaan en er ook na deze crisis nog staan om zorg te verlenen, dan is er extra ondersteuning nodig.

Doneer Al € 3716 ingezameld!

Waarom

Onze helden hebben steun nodig

Om alle patiënten de nodige zorg te kunnen geven, moeten zorginstellingen snel handelen. Extra materiaal aankopen, tijdelijke kamers bijbouwen … En daarnaast verliezen ze inkomsten omdat reguliere consultaties geschrapt zijn. De zorgsector verliest nu gemakkelijk honderdduizenden, zo niet miljoenen euro’s per dag. We willen dat iedereen op de werkvloer voldoende middelen krijgt, ook na de crisis.

Ook na de crisis wacht een uitzonderlijke nood

Onze zorgmedewerkers zullen ook na de crisis operationeel moeten zijn, alsof er niets gebeurd is. Geld voor extra ondersteuning is er dan niet meer. Denk aan psychologische begeleiding of burn-outpreventie. Met Cheer for champions willen we onze zorgmedewerkers en de zorgsector versterken zodat ze dezelfde warme zorg kunnen blijven geven.

Steun de zorg van morgen

We willen er alles aan doen om crisissen van deze grootteorde in de toekomst snel en goed onder controle te krijgen. We moeten kunnen blijven rekenen op een sterk zorgsysteem en goed ondersteunde zorgmedewerkers. Met jouw gift helpen we onze helden op de werkvloer echt te ondersteunen, vandaag én morgen.

 

 

Donaties worden verdeeld

Een eerste deel van de giften gaat naar projecten en programma’s die extra ondersteuning bieden om onze helden bij te staan. Psychologische begeleiding, burn-outpreventie, een bedankingsmoment, extra uitrusting … Het resterende deel van de giften stellen we ter beschikking voor initiatieven om onze zorgsector bestand te maken tegen crisissen van deze grootteorde.

Meer info?

Bekijk de Q&A

Getuigenissen

Maartje
Deschacht
Stafmedewerker directie, strategische beleidscel, UZ Gent

Mensen hebben nu een grote behoefte aan informatie, het geeft voldoening om die te kunnen geven. Het intern contactcentrum van ons ziekenhuis draait nu op volle toeren. Veel vragen van medewerkers kwamen eerst terecht bij clinici of laboranten, maar die moeten zich nu kunnen concentreren op hun kerntaken. Daarom hebben wij nu een cel opgezet met o.a. 3 studenten huisartsengeneeskunde. Dag en nacht zijn we bereikbaar. 90 % van de vragen die we krijgen, kunnen we beantwoorden, de rest sturen we door naar specialisten. Elke ochtend is er taskforce UZ waar belangrijke beslissingen genomen worden die we aftoetsen met de nationale richtlijnen. We passen ons advies aan op basis van wat in taskforce wordt beslist, zodat alle medewerkers steeds de juiste informatie krijgen. We voelen wel een positieve drive op het werk, iedereen helpt hard om hier door te komen. En alle bedankingsinitiatieven van buitenaf geven ons extra energie.

S.
Verpleegkundige op intensieve zorgen, Regio Brussel

Overal in het ziekenhuis voel je de stress hangen en die je neem je ook mee naar huis. Wanneer gaat de echte patiëntenstorm komen? Gaan ze me morgen plots oproepen omdat het werk ineens overloopt? Hoe regelen we de opvang van onze kinderen? Het is vooral de onzekerheid die lastig is. Verzorgen van Covid19-patiënten is fysiek vermoeiend omwille van de uitrusting die we moeten dragen. We werken heel de dag in een steriele schort, dragen handschoenen, een mondmasker en een beschermingsbril. Door gebrek aan mondmaskers proberen we zo lang mogelijk in “covidland” te blijven. Dat wil zeggen dat we pas na 3 à 4 uur eens drinken of een plaspauze nemen. Door de crisis besef ik nog meer hoe waardevol goede collega’s en een sterk team zijn. We steunen elkaar. Maar ik hoop vooral dat ook de politiek hier lessen uit trekt en de besparingen terugschroeft.

Fabienne
De Boeck
Coördinerend arts, MFC Ten Dries

Heftig, zo vatten wij de situatie vandaag in één woord samen. In Ten Dries zorgen we voor kinderen met motorische of meervoudige beperkingen. Ik maak me zorgen over de kinderen die hier nu 24/7 verblijven zonder bezoek van hun familie. Ik maak me zorgen over de medewerkers waarvan we nu veel flexibiliteit verwachten en die zelf thuis voor hun familie willen zorgen. Maar ik maak me vooral zorgen over al die ouders die thuis helemaal alleen instaan voor de zorg van hun kind. Maar tegelijk zie ik ook hoe wij allemaal samen in deze onzekeren tijden alles doen wat we kunnen om dit te overbruggen. Collega’s helpen elkaar, ouders doen er alles aan om hun kind zo veilig mogelijk door deze periode te helpen. Ik vind dus eigenlijk dat de ouders onze helden zijn en daarom applaudisseer ook elke dag voor hen.

Tina
De Potter
Kinesist op de afdeling geriatrie, AZ Oudenaarde

Ik voel me minder veilig op de werkvloer. Corona kan onzichtbaar besmettelijk zijn. Als kinesist moet ik me nu wel aanpassen en anders werken. De patiënten moeten op hun kamer blijven, dus oefenen in de sportzaal met toestellen lukt niet meer. Maar de mensen hebben ons nu nodig. Het solidariteitsgevoel is groot, ook in het ziekenhuis zelf. Ik hoop dat we na deze crisis allemaal een beetje meer tevreden worden met minder. En dat er extra geïnvesteerd wordt in alle mensen die nu zo hard geholpen hebben.

Conny
Deleye
Gespecialiseerde verpleegkundige op intensieve zorgen, AZ Delta - Campus Roeselare

We weten niet wat er op ons afkomt, dat is angstaanjagend. Onszelf beschermen is cruciaal. We zijn momenteel heel fragiel. We zijn een sterk team en vormen één front. Medewerkers van andere afdelingen worden klaargestoomd om te helpen. En dat betekent echt opnieuw studeren, zowel theorie als praktijk. We moeten hier absoluut lessen uit trekken. Er zijn over het hele land consequente procedures, materiaal en opleidingen nodig. Als we opnieuw een crisis doormaken, moeten we nog beter voorbereid zijn.

Myriam
Haentjes
Kinderarts, Privépraktijk

Ik doe nu heel veel consultaties per telefoon of de videofunctie van Whatsapp. Het aantal consultaties in mijn praktijk is fel verminderd en dat heeft natuurlijk ook gevolgen voor mijn inkomen. Maar we kunnen voor adviezen een honorarium aanrekenen zonder remgeld voor de patiënt. Ik maak deel uit van een groep regionale kinderartsen die in een daartoe speciaal uitgeruste container zieke kinderen zien. Dit gebeurt in beschermende kledij. We zien om de 20 minuten een andere patiënt en dat 4 uur aan een stuk. Artsen zijn dikwijls solo-spelers, maar nu moeten we meer samenwerken met andere zorgverleners. Deze crisis zorgt ervoor dat er veel meer verbinding is tussen de artsen en dat zou ook na de crisis zo moeten blijven.

Supporter mee!

Hang deze affiche voor je raam

Natuurlijk blijven we applaudisseren voor onze helden. Maar zorgmedewerkers hebben ook financiële hulp nodig. Voor vandaag én morgen. Toon jouw steun en hang de affiche voor je raam of laat je volledig gaan als supporter van Cheer for champions!

Ontdek de supporterskit

Volg Cheer For Champions!